Strefa zagrozenia 2

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do wdrażania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest ogromna większość maszyn oraz urządzeń wykorzystywanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń i systemów ochronnych dedykowanych do użytkowania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w poszczególnych państwach Unii Europejskiej dzieliły się pomiędzy sobą, co czyniło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród tego względu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i doskonale ułatwiła obieg materiałów w Grupie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zagwarantowanie wolnego przepływu towarów gwarantujących wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do karierze w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która dostała w bycie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyki w polach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex