Spalanie kalorii 1 km

Zapłodnienie pozaustrojowe to technika wspomagania rozrodu i objawowego leczenia niepłodności. ART (ang. Assisted Reproductive Technologies), czyli wspomaganie rozrodu obejmuje kilka innych zabiegów, które przeprowadzają się na stanie komórkowym. Rzuca się je w momencie, gdy inne metody działania nie udały się.

Naukowcy określają zapłodnienie pozaustrojowe miane IVF (ang. In Vitro Fertilization). Stanowi to czas łaciński. Badania liczy się na dwa typy. In vivo to poznania, które działają się w warunkach laboratoryjnych, wewnątrz organizmu żywego. In vitro to zdarzenia poza organizmem żywym ("na szkle"). Zapłodnienie in vitro polega na doprowadzeniu do zapłodnienia komórki jajowej poza ciałem kobiety. W obecnym obiektu rozciąga się jej hormony, które sterują procesem owulacji, a wtedy pobiera komórki jajowe i stosuje je z plemnikami (męskimi komórkami rozrodczymi). Cały ten proces rozgrywa się w warunkach laboratoryjnych. W okresie, gdy zapłodniona komórka podejmuje się dzielić, zarodek dostarczany jest do organizmu kobiety, aby mogło uzyskać do jego implementacji (zagnieżdżenia) w macicy. Jeśli się to uda - powstaje ciąża, która już bardzo przechodzi w twórz naturalny. W metodzie IVF-ET (klasycznej) do zapłodnienia dochodzi samoistnie na indywidualnej szalce, na której spotykają się komórki jajowe i plemniki (50-100 tysiecy). Budują się one ze sobą w procesie 24 godzin dając kilka zarodków. W obecnym celu stwarza się im warunki zbliżone do tych jakie są w ludzkiego organizmu. Technika ta stanowi bardzo piękna i inwazyjna. Które są wskazania do zapłodnienia in vitro? Początkowo technologia ta dana była dla dziewczyn z uszkodzonymi jajowodami. Teraz tych wskazań jest więcej i osiągają również czynnik męski. Zapłodnienie in vitro zwykle oddaje się z czterech etapów. Są wówczas stymulacja hormonalna jajników (w obiektu produkcji większej ilości komórek jajowych), pobranie silnych i kobiecych komórek rozrodczych, zapłodnienie w warunkach laboratoryjnych oraz implantacja startu w gronie matki.